Dear lovely readers, please scroll down for the translation of this blog but enjoy the photos and videos on the way!
Dag lieve lezers,
Tsja en toen vond ik mijzelf mijn laatste blog schrijven over Cairns voordat ik naar mijn volgende bestemming ga!
Pff tijd ging me hier toch snel voorbij… Na mijn eerste week overal en nergens te hebben genoten, van duiken bij The Great Barrier Reef en dansen tot de vroege ochtendjes, tot de regenwoud bewonderen, was het tijd om mijn vrijwilligerswerk te beginnen! Vijf dagen in de week, twee weken lang met geredde schildpadden werken, het klonk als een droom en man o man wat was het mij toch een mooie droom!
Ik zal jullie kort uitleggen over de turtle rehab en wat ik gedaan heb maar ik laat ook de foto’s voor zich spreken.
Op het prachtige Fitzroy eiland heb je een turtle rehab, en nee dan bedoel ik niet een Amy Whinehouse achtige rehab, maar dit is een ziekenhuis voor geredde schildpadden die in Cairns en de omgeving (of zelfs in t zuiden) gevonden worden en hulp nodig hebben.
Er zitten momenteel 9 schildpadjes in het rehab centre waarvan de meeste groene zee schildpadden zijn en twee zijn Olive Ridleys. Allemaal hebben zij een eigen verhaal maar ook zeker een eigen karakter. Ja klinkt misschien gek gezien het schildpadjes zijn maar laat ik het zo omschrijven: het zijn net honden van de zee. Zij houden veel van eten en lekkers maar kunnen wel kieskeurig zijn, ze zijn heel sociaal, laten je lachen met hun lompe momenten maar ook hun manier van dingen doen (zoals perongelijk tegen de zijkant van de tank aanbotsen) en houden vooral van een lekkere kriebel op zowel hun rug als hun buikje!
Toch is er één schildpad die mijn hartje vanaf het eerste minuut veroverd heeft en dat was Portia. Zelf noem ik der Porsche en het is een echte diva. Waarom? Nou ze kan het je onwijs moeilijk maken wanneer zij daar zin in heeft. Dit doet ze door bijvoorbeeld ineens kieskeurig te worden met haar eten, de ene dag lust ze het wel en de andere dag niet. Ze laat je ook rondjes om haar tank rennen wanneer je haar wil voeren en eet nog langzamer dan een luiaard… Desondanks haar Mariah Carey trekjes, blijft ze mijn lievelingskindje.
Porsche in al haar glorie
Porsche heeft helaas een hersenaandoening en floaters disease. Zij is gevonden door duikers en is meegenomen naar de centre waarbij ze in het begin een hele bolle schild had waardoor ze niet vanaf de bodem kon eten en handgevoerd moest worden. Daarnaast zwom ze in hele kleine dichte cirkels vanwege de stress en hersenaandoening. Dat was drie á vier maanden geleden. Vandaag de dag is ze minder bol, heeft nu een kleine bil, zwemt grote rondjes in der tank en kan zelfs vanaf de bodem eten!
Het is mijn kleine bolle princesje en ik kan niet wachten om te zien hoe zij in een paar maanden ervoor staat!
Nog een favoriet is Shaz. Shazza (mijn eigen naam voor der) is ook een groene zee schildpad die een plastic bierhouder om haar schild had, dat als resultaat een misvormde schil gaf. Desondanks groeit ze steeds groter en sterker en de deuk aan haar zijkant is haar favoriete plek om gekriebeld te worden!
Als laatste favorietje heb je Lou. Zelf noem ik hem Lou Bear. Hij is een Olive Ridley en een grote ook!
Ik maak Lou Bear zijn schil schoon
Lou Bear zat helaas vast in een verlaten visnet waarbij twee van zijn vinnen ernstig beschadigd raakte. Die gene die hem gevonden hebben vermoedden dat hij zijn eigen voor-vin heeft laten snijden om meer vrij te zijn zodat hij naar boven kon zwemmen om adem te halen…
Helaas moesten zowel zij linke voor-vin en rechter achter-vin beide geamputeerd worden. Ookal is hij geen vier-vinner (snap je, geen viervoeter maar vier-vinner?.. eh ja dat dus) is hij de sterkste zwemmer hier en heeft hij zich zo ontwikkelt dat zijn staart nu sterk genoeg is en hij deze gebruikt als derde vin en stuur. Maar het mooiste nieuws is dat hij nu zoveel beter is geworden dat hij a.s. oktober vrijgelaten wordt na vier jaar hier gezeten te hebben! Ik hoop tegen die tijd de vrijlating mee te kunnen maken, of ieder geval lieve Lou Bear zijn laatste kriebel kan geven voordat hij het diepe blauw weer ingaat 💙.
Wij hadden ook een baby: Leila. Pas maar vier jaartjes oud en nu al zo mooi!
Maar wellicht vragen jullie julliezelf af wat ik in vredesnaam bij de rehab deed?
Het was heel simpel eigenlijk: poepies opruimen, schildpadjes voeren, weer opruimen/schoonmaken en eten voorbereiden voor de volgende dag. Soms kregen wij ook het geluk dat we mee mochten helpen met medicijnen toedienen.
Een voorbeeld van medicijnen toedienen gebeurde met Juulz. Zij – (althans wij denken dat het een zij is maar wellicht groeit haar staart nog en komen we achter dat het een manneke is. Bij schildpadden is het namelijk pas wanneer zij 30 jaar zijn bekend welk geslacht ze zijn. Maar ik denk dat Juulz een zij is. Denk ik dan hé) – is een groene zee schildpad die wij medicijnen moesten toedienen op haar rug. Waarvoor? Juulz is helaas op gejaagd door de indigenous people die vlakbij Cairns leven en heeft drie spierwonden in haar rug. Ze heeft ontzettende geluk gehad dag de spier(en) niet in haar longen terecht kwam want de longen van een schildpad zit net onder hun schild en zijn wel liefst 3/4 van hun schild in lengte
Om de medicijnen te geven moesten wij in de tank klimmen, de dierenarts en ik. Ik moest Juulz bij haar kont vasthouden zodat zij niet weg kon zwemmen terwijl de dierenarts haar wonden schoonmaakten en nieuwe antibiotica crème opsmeerde.
Het leukste wat ik daar heb mogen doen was de schildpadden hun schild schoon te maken! Dit mocht ik doen bij Lou Bear, Juulz en mijn drollie Porsche! Het is zo heerlijk om te zien hoe deze prachtige dieren het fijn vinden om gekriebeld te worden!
Juulz sla voeren als toetje
Twee weken plus twee extra dagen bij de turtles geholpen te hebben ging ik mijn laatste week in. In mijn laatste week ben ik vooral veel uitgegaan met vrienden (hele leuke avonden gehad maar mijn hoofd de dag erna en mijn portemonnee waren er wat minder blij mee..) Maar ook heb ik een helikopter tour genomen over het rif en ben ik met de skyrail over de regenwoud wezen ‘vliegen’. Voor iemand die hoogtevrees heeft was ik inderdaad poepie bang maar het was ook zeker de moeite waard!
The Great Barrier Reef vanuit helikopter
Ik lach wel maar vond het dood eng in de kabelbaan…
Skyrail over de bomen
De trein terug gepakt door de regenwoud heen
Boven in de regenwoud een Koala mogen knuffelen. Té leuk.
En toen voordat ik het wist maakte ik mijn weg terug naar Amsterdam… ja ja dat heb je goed gelezen. Deze madame komt terug naar huis. Maar niet te geshockeerd zijn want deze reislustige blijft maar drie weekjes thuis. Ik neem gewoon een soort vakantie van vakantie en na drie weken gaan we gewoon weer terug naar Australië.
Mijn laatste weken in Cairns waren namelijk zo bijzonder. Ik heb de meeste geweldige en liefdevolle mensen ontmoet. Daarbij ben ik door mijn angsten heen gaan bijten en heb dingen geflikt dat ik nooit eerder dacht te durven of kunnen doen. Ik heb onwijs genoten van het leven en ben ook zo ik het moment gaan leven. Ja er waren één of twee mindere dagen maar zelfs hier heb ik mijn voeten weer stevig op de grond kunnen zetten en heb ik van de dame die ik nu geworden ben leren houden!
De wereld rondreizen is een mega gekke achtbaan geweest maar ik ben nog niet klaar om uit te stappen.
Dus hierbij sluit ik mijn blog weer af. Wellicht schrijf ik over mijn avonturen in Amsie en/of mijn weekje in Engeland alleen denk ik wel dat het enkel bij bier drinken en kaas eten blijft maar hey wie weet, wellicht maak ik wel iets te geks mee!
In elk geval houdt ik jullie op de hoogte.
Tot gauw lieve lezers en veel liefs,
G.
P.S er zijn nog meer toffe foto’s en vooral filmpjes als je naar beneden scrollt.
Cairns you were absolutely blissful!
ENGLISH TRANSLATION
Dear lovely readers,
We are here… my last blog about my time in Cairns before I fly off to my next destination. Pff time has flown by! After faffing about during my first week in Cairns, with diving at the reef to partying till the early morning and visiting the oldest rainforest in the world, it was time to start my volunteering at the turtle rehab!
Five days a week, two weeks long working with rescued turtles sounded like a dream and boy was it a precious one too!
On one of the most beautiful islands, Fitzroy, there is a turtle rehab centre. And no I don’t mean the Amy Whinehouse kind of rehab centre but this is a hospital for injured or sick turtles that are found in and around Cairns. (Although turtles from all over Australia can and sometimes are flown here for help).
There are 9 turtles currently at the rehab, most of which are Green Sea turtles but we (I say we as-if I own the place… ah one can dream right?) also have two Olive Ridleys. All have their own story to share and most amusingly, they all have such different characters. I call them the labradors of the sea. Not only are they absolutely adorable, they love food but can be terribly picky, they are comical and smart, they are also very friendly and looove a good belly rub too!
Juulz loves salad
There is one turtle in particular that has stolen my heart since day one. I even called her booboo despite my dog being the only booboo to and for me.
This little mamma is called Portia, or Porsche as I like to call her and she is a right little diva! She loves to take her time, make you run around her tank when feeding and can be very picky when it comes to who is feeding her and sometimes she only likes certain parts of the squid we feed her and so she continuously spits the other parts of squid out, great fun… But despite her Mariah Carey ways, she remains my favourite girl.
Porsche currently suffers from a neuro disease and floaters disease. When she first came in her shell was bloated like a balloon which resulted in her not being able to dive down to feed. In addition to that, she kept swimming in very tight circles due to her neuro disease and stress. But in only a short period of time she has made such big strides in getting better. Her shell has shrunk a lot more so her booty is becoming smaller and she is no longer swimming in tight circles. Instead she leisurely swims around her tank and even eats off of the bottom too!
She has become my little shiny diva and I cannot wait to see how her success story continues to unfold.
As soon as I start filming, she stops wiggling about happily like she normally does… typical.
Another favourite is Shaz, or Shazza as I like to call her. Shazza is also a green sea turtle who we think was caught in the plastic beer-holders or fishing net which resulted in her shell becoming disformed. Despite this she has become a very strong turtle and her favourite tickling spot is the dent in her shell.
My last favourite I will share today is Lou (I tend to call him Lou Bear though.) He is an Olive Ridley and a big one at that!
Lou Bear was found caught in discarded fishing-net and is believed that he was desperate for air and let the net cut into his fin, a amputation attempt, in order to be able to swim to the surface to breathe.. Due to the damage to his left front fin and right back fin he had to have both of them amputated. But this didn’t stop our gorgeous little Hercules because he adapted really well, so well in fact that they hope to release him back to the sea this October! Before I left, I gave him one last loving shell-scratch wishing him luck on his journey back into the deep blue 💙.
Lou Bear was very hungry that day
But what did I do exactly at the rehab you ask? It was quite simple actually: we cleaned poops, fed the turtles, cleaned again and got the food ready for the next day. Sometimes we were also lucky enough and got to clean a tank and also a turtles shell! In total I was lucky enough to clean Lou Bear, Juulz and my lovely Porsche!
Cleaning my baby girl
Once a week we were also allowed to assist and/or watch the trainers give medicine to the turtles. One of those turtles was Juulz. Juulz is another green turtle who was unfortunately hunted for food by the indigenous people who live nearby Cairns.
She has three deep spear holes in her back but was very lucky that they weren’t deep enough to puncture her lungs which sit right beneath her shell and are 3/4 lengths of her back.
In order to give her medicine myself and the trainer got into the tank where I had to hold Juulz under her cute bottom so she couldn’t swim away. During this the trainer cleaned out the wounds and smeared more antibiotic cream into them.
Two weeks plus two extra days at the rehab came and went and before I knew it, I was holding back my tears whilst saying goodbye to my new babies….
Some of the girls with little Shazza
Very soon it was my last week in Cairns… My last week here was filled mostly with parties (which my head and purse both didn’t really appreciate) with the most amazing people I got the chance to meet here!
I also went an breathtaking helicopter ride over the reef and a gorgeous skyrail over the oldest rainforest. Despite being chicken shit with my fear of heights, they were both mesmerising and so so worth it!
The Great Barrier reef and Green Island from above
I fucking love tree’s. Take me back to the forest…
And then, very quickly, I was making my way back to Amsterdam! Yes, you read it right, this madame is going back home for a little bit. Let’s just say it’s a holiday from a holiday but don’t you worry because I am not staying full time, oh no this travelbug is planning in coming back out to Australia in three weeks time.
My last few weeks in Cairns have been an absolute blast. I have met the most incredible and caring people. Pushed through so many fears, absolutely loved life (especially the tree’s..) and lived in the moment. Yeah there were a few down moments but quickly enough I managed to find my feet again and I also found out that I adore the woman I have become and continue to grow into. Travelling the world has been a hell of a ride and I am most definitely not ready to step off this rollercoaster anytime soon.
So my lovely readers, I hope to write you soon, although I doubt it will be about my time in Amsie or my week visiting family in England as I think that all we will be doing is drinking lots of beer and cider and eating a ton of cheddar cheese and sausages… But who knows what adventure might come my way?
I will keep you all posted!
Lot’s of love,
G.
Snippet in the life of George 