Dag lieve lezers,

Ja mijn titel klinkt heftig vooral omdat ik een tijdje stil ben geweest maaar geen zorgen, alles gaat goed met mij! Ik zal jullie strakjes uitleggen wat ik met mijn titel bedoel but first, laten we beginnen met waar ik de afgelopen weken heb wezen uithangen.
Sommige van jullie weten het al maar voor wie het nog niet wist, ik ben voor drie weken terug naar huis gegaan. Zowel mijn thuis in Nederland als Engeland. Kort gezegd: ik nam een mini vakantie van mijn grote vakantie. Klinkt niet al te verkeerd toch? En om een spoiler alvast in te gooien: verkeerd was het ook zeker niet!

Boven Abu Dhabi

Ik zal jullie wel heel eerlijk toegeven dat ik eigenlijk met een beetje tegenzin zat om naar huis te gaan… Begrijp me nu niet verkeerd want het was niet omdat ik niemand wilde zien, ik miste thuis ontzettend maar ik was het reisleven en vooral het geniet leven in Cairns zo ontzettend gewend dat ik een beetje bang was hoe het zou zijn nu ik terug kwam.
Ik denk omdat ik ook heel bewust was van het feit dat iedereen thuis verder gegaan is met hun leven en ik soort van nu ineens tussen kom springen alsof er niets was gebeurd. Plus het feit dat ik alweer heel gauw terug naar Australië ging maakte het ook niet makkelijker op.

Maar zodra deze zenuwpees met haar voetjes door de ontvangst hal deuren van Schiphol liep en haar familie en vriendinnetjes zag staan, was alle angst weggevallen. Okay okay, angst veranderde in keihard huilen maar hey, mag ik even?! En gelukkig huilde mamma en mijn vriendinnetjes met mij mee dus dat scheelde weer! Thanks guys x

Maar wellicht willen jullie weten wat ik eigenlijk thuis kwam doen en gedaan heb? Eigenlijk niet zo heel veel bijzonder want mijn twee weken Nederland bestonden uit: elke dag met een vriendin wijnen wijnen wijnen en in mijn overige tijd lekker met booboo knuffelen en natuurlijk mijn Zuid Oost Azië fotoalbum in elkaar knutselen!

Naast mijn twee weekjes vertoeven in onze heerlijke kikkerlandje (Ja oprecht, ik vond the sweater weather echt heerlijk na continu warm weer sinds januari. Plus ik had mijn kleding kast zo ontzettend gemist.. ja negen maanden lang min of meer dezelfde outfits hebben wordt ook ontzettend saai) was ik eigenlijk terug gekomen omdat wij een weekje Engeland geboekt hadden met de fam. Mijn tante werd namelijk 35 (tsja hoewel 50 ook een mooie leeftijd is, toch kan het soms pijnlijk klinken… vooral in de oren van me tante.)
Wij verbleven in Suffolk waar mijn tante en oom hun ouders wonen in een prachtige oud Engelse cottage.

Zelf hadden wij onze eigen cottage gehuurd dat naast mijn tante en oom zat. Super chill huisje want we zaten dus zo 2 minuten van zowel mijn oom en tante als de pub af. Kom maar door met die Engelse biertjes!

English sunsets

In Engeland heb ik voornamelijk veel bijgekletst, samen uiteten geweest (lees: vol vreten aan echte Engelse worstjes en kaas en de apple cider kan natuurlijk ook niet ontbreken!) maar we zijn ook veel op pad geweest naar verschillende dorpjes. Wij zijn voornamelijk naar historische plekken gegaan – what can I say… een historicus voor een moeder dan blijft dat toch een vakantie dingetje. –
Wij zijn naar Sutton Hoo gegaan, een begraafplaats van vikings waar ook een viking schip gelegen heeft. Daarnaast zijn wij naar Framlingham Castle geweest, de bekende kasteel waar Ed Sheeran over zingt in een van zijn zovele hit liedjes. – True story –
En we zijn ook terug naar Colchester Zoo geweest, een dierentuin waar wij als kinderen vaak heen zijn gegaan. (Vond mamma weer is leuk om een keer mee te maken, ik zelf wat minder met al die gillende kids… Maja wat verwacht je op een prachtige en zonnige zaterdagmiddag? En ja ik zei zonnig, verbaaswekkend was het weer in Engeland mooier dan in Nederland 🤷‍♀️)

Framlingham Castle

Daarnaast zijn wij ook twee dagen langs mijn pappa’s beste maatje geweest. Die twee zijn dikke bff’s sinds hun vierde, té cute voor woorden hoe zij langer dan 50 jaar nog steeds dé beste maatjes zijn.
Het was heerlijk om alle verhalen van vroeger aan te horen, mijn ouders te zien genieten en natuurlijk ook met Alfie de labrador te spelen.
Wij zijn een dagje ook naar een dorpje geweest waar de bekende Haywain schilderij is geschilderd. Je kunt hier rondwandelen en dit voor mij liet het echte Engeland weer zien. Hoewel Nederland nu mijn thuis is, toch blijven dit soort plaatsjes aan mijn heartstrings trekken en waardeer ik ook weer waar mijn roots vandaan komen. ☺️

Alfie

 

Het was een kort weekje “thuis” maar zo onwijs fijn om met iedereen bij te kunnen kletsen. En ik moet ook toegeven dat het rijden door de Engelse landschap, met een kater de nachtferry op en genieten van de Engelse koud, echt wel te waarderen was! Niet te vergeten dat het bier en cider het nog leuker maakte 😉

Haywain – Famous painting made by Constable

Mijn drie weekjes mini vakantie vlogen dus echt voorbij en al gauw vond ik mezelf alweer in het vliegtuig terug naar Australië.
Oké, ik vond mezelf in drie vliegtuigen want ja, het is niet even een reisje die je maakt. Nope, dit keer was ik 28 uur onderweg maar toch vloog het me ook zo voorbij (vloog, hehe, goeie pun al zeg ik het zelf) en om half zeven ochtends stond ik in het al 28 graden warme Cairns.
Mijn maatje heeft me super lief opgehaald en naar zijn huis gebracht zodat ik kon douchen (een must na zo lang vliegen en al helemaal als je pas na 14.00 uur kunt inchecken) en meteen zijn we doorgereden naar de ferry, waar… oh jawel, deze dame meteen op het eiland met de schildpadden is gaan werken.
De reactie van iedereen, van de ferry personeel tot de schildpadden personeel, was echt super tof! Zij hadden me allemaal meteen omhelsd en waren zo blij dat ik terug was. – Daar zullen ze denk ik nog spijt van krijgen want het enige wat ik doe daar is veel lullen en hard lachen.. –

Juuls was ook weer blij om mij te zien (en nee, niet alleen omdat ik voedsel in mijn handen had!)

Met drie uurtjes slaap een hele dag opblijven was misschien iets te ambiteus en nee ik heb het niet gehaald MAAR ik heb goed volgehouden tot een uur of drie middags. Best netjes al zeg ik het zelf. Daarna was ik knock out.
Hoe de jetlag daarna was vragen jullie misschien af? Een woord: Bagger.
Normaal heb ik weinig last van maar damn.. drie dagen lang leek ik van de wereld en het enige wat ik wilde doen was slapen maar gelukkig na die drie daagjes was de oude George weer back in the game en genoot ik van mijn geliefde Cairns!

With my people

Maar goed nu ik dus terug ben, wat is het plan? Nou ik ga farm work zoeken. Jup dat las je goed. Werken op een boerderij. De eerste paar dagen leek lastig want niet alles klonk even veilig of dat het allemaal wel klopte. Voorbeeld scenario: Reclame voor farmwork met enkel erin: “farmwork for girls only age 25+/-. Call number 061 4 …..”
Eh ja… Hoewel ik van een avontuurtje houd, houd ik mezelf ook wel graag heel ipv mijn eigen graf opzoeken dus op naar de agency in de hoop dat zij mij aan een baan kunnen fixen.

En ja hoor! Binnen vijf minuten (oké, misschien 10 minuutjes) had ik al een baan dat telt voor mijn tweede jaar visum! YAAAAS.

Het is geen echte farmwork want ik ga dan niet met bananen werken, eigenlijk geen eens op een boerderij maar ik ga housekeeping doen en chauffeur uithangen. Ja, klinkt niet heel charmant maar in dit geval is het: “beggars can’t be choosers.”

Er zijn twee hostels waar backpackers verblijven die elke dag naar een boerderij in de buurt gebracht worden om 05.15 uur. Dat ga ik dus doen. Yes, deze dame gaat een busje besturen om de meest verschrijkelijke tijd in de ochtend ooit om vervolgens toiletten en kamers te schrobben…

Hoe ranzig het soms ook is, backpackers zijn nasty, trust me, en dat rijden iets te vroeg is als je het mij vraagt, toch begin ik al gauw aan mijn nieuwe plek en job te wennen. Plus met al dat heen en weer geloop, loop ik rustig 10 km per dag nu wat ik ook zeker even kan gebruiken na al die wijntjes 😅🤭

Daarnaast doe ik dit maar voor 88 dagen. Snappen jullie nu mijn titel een beetje?

Voor die gene die iets meer background info willen… In Australië zit het namelijk zo: je kunt eenmalig een 1 jaars working holiday visum aanvragen tot je 30e. Mocht je deze voor een tweede jaar willen verlengen dan heb je twee mogelijkheden (afhankelijk van de soort visum die gekregen hebt): of 88 dagen werken op een boerderij OF 88 dagen werken in de hospitality.

Nu hoor ik jullie vragen: “Maar kind, jij hebt jaren hospitality gedaan. Waarom doe je dat dan nu niet?”

Als dat kon, had ik het zeker gedaan alleen wij Nederlanders krijgen de 417 visum die je enkel mag verlengen als je 88 dagen farmwork doet. Ik heb dus geen keuze wil ik het verlengen, maar all is good. Ik heb het vergeleken met de farmworkers best easy.

Vaak noemen de farmworkers het dus “88 days a slave” omdat de omstandigheden waar zij zichzelf in vinden niet al te best zijn en niemand controleert de farms dus de farmers komen met het walgelijke gedrag en manier van mensen aan t werk zetten, mee weg. Voor de mannen is het wel zwaarder dan voor de vrouwen en ik moet zeggen, ik ben blij dat ik vrouw ben want als ik hun verhalen soms hoor… klinkt als een goede Netflix horror serie. – Misschien kan ik iets aan Netflix pitchen? Beetje extra moneys verdienen en gaan! Ha! –

Ik ben net aan mijn tweede weekje begonnen en het valt me allemaal best mee. Ik heb een verschikkelijke hostel maar goed het is een dak boven me hoofd en kan er koken en socializen met een super leuk groep mensen. Het leuke van farmwork is dat wij allemaal (ik niet helemaal… maar goed…) in hetzelfde schuitje zitten dus wij maken het zelf leuk met ze allen. Onze avondjes vrij zijn we of aan het chillen buiten bij de eettafel en spelen spelletjes of wij kijken allemaal Ru Pauls Drag Race – verassend genoeg zijn de hetero mannen hier het meest verslaafd aan… –

Bleach is my new bff

Wat mijn plannen zijn naar mijn 88 days als een housekeeping tante? Dan wil ik terug naar Cairns, ik wil daar toch nog een baantje vinden in de richting van dierenwelzijn en zo ervaring op kunnen doen en iets meer sparen want daarna, ja je hoort het al aankomen, daarna wil deze chick verder reizen. Er is nog zoveel te zien hier dat ik daar wel even mee zoet ben.

Daarnaast kijk ik toch weer naar de mogelijkheden om weer vrijwilligers werk te doen maar dit keer wel in Azië, maar goed ik loop misschien iets te ver vooruit met al mijn ideeën en plannen. Eerst Australië afstrepen, daarna zien we het wel.

De komende maanden ben ik in elk geval druk met werken en sparen. Hopelijk bezoek ik hier en daar wat plekjes op mijn vrije daagjes en vliegen zo deze drie bikkelende maandjes voorbij!

Voor nu laat ik het hier ook bij maar ik zal jullie hopelijk weer gauw schrijven over hoe ik het hier overleef en welke avonturen ik op mijn vrije dagen beleefd heb!

Dus tot gauw en veel liefs,

G.

P.S. Hoe leuk is deze filmpje: Booboo omarmen na 9 maandjes weg zijn geweest. ❤️