For English please scroll down. There are some “not seen before” photos in the Dutch part though to keep you occupied whilst scrolling haha.

---

Dag lieve lezers,

Ja ja, daar zijn we dan. Precies 6 maanden, 24 weken, 182 dagen, 4368 uur ben ik nu aan het reizen. Naja de preciese uren durf ik niet met zekerheid te zeggen maar volgens de rekenmachine zou dit het moeten zijn haha.

Vier maanden heb ik de mooie Zuid Oost Azië mogen ontdekken en nu geniet ik al twee maanden van Australië met nog vele maanden in het vooruitzicht.

Als ik terugkijk naar hoe ik begonnen ben en waar ik nu sta dan komt er maar een woord naar boven: wauw. Wauw omdat ik zelf van op kijk dat ik dit echt heb gedaan. Wauw van al het moois wat ik heb mogen zien, proeven en beleven. Wauw naar de vriendschappen die ik gevormd heb. Wauw naar alle momenten die ik heb mogen meemaken, vooral het aantal keren dat ik mij rot heb gelachen. Wauw naar iedereen thuis die mij nog steeds ontzettend steunen en dan ook nog eens en dan ook vooral een: WAUW wat heb ik genoten!!

Deze blog schrijf ik voor jullie om jullie allemaal te bedanken. Bedankt dat jullie mijn blogs lezen, bedankt dat jullie mij steunen, bedankt voor al het gelach dat ik door jullie reacties, berichtjes, foto’s, snapchats, noem het maar op, krijg. Bedankt dat jullie mijn avonturen overal op volgen van Instagram tot Facebook tot Polarsteps… maar vooral een grote BEDANKT dat jullie al deze tijd met mij mee zijn gaan reizen.

Ik herinner me nog zo goed de dag dat ik mijn ouders en zus vertelde dat ik wilde gaan reizen. Hun reactie? Pappa was eigenlijk de gene die als eerst reageerde (dat terwijl hij altijd heel stilletjes blijft als het om een mening gaat) maar hij reageerde met een enthousiaste: “Yeah go for it!” – Misschien waren ze me zat thuis dat hij daarom zo reageerde en me weg wilde hebben… dat kan natuurlijk ook maar laten we vanuit gaan dat het niet zo bedoeld was haha. Love you dad! –

Mijn ouders hebben mij vanaf dag 1 onwijs veel gesteund en nog steeds staan ze me het hardst toe te juichen (vaak lachen ze me ook gewoon uit ipv toejuichen dankzij al mijn lompe momenten maar hey tenminste heb ik zelfs dan cheerleaders aan mijn kant staan toch?!) Maar nee als ik weer serieus (en sappy) moet zijn: ze steunen mij in elke keuze die ik maak (Ja inclusief de domme keuzes) en dat is zo ontzettend fijn. Ik ben oprecht heel dankbaar voor mijn ouders en de liefde en steun die ik elke dag van hun mag ontvangen!

Niet alleen heb ik ontzettende geluk met mijn ouders maar het is vooral mijn zus die mij door deze hele reis heen heeft gesleept. Uren zit ze met mij aan de telefoon wanneer ik alleen maar kan huilen – en dan heb ik het ook over het lelijke blubberende huilen he… – door heimwee of omdat ik het moeilijk heb. Ik kan haar altijd berichten, al hoewel niet al onze contact is wanneer ik moet huilen hoor jongens. We hebben ook vaak gesprekjes met leuke updates, grappige verhalen of wanneer ik denk dood te gaan door een hartstilstand omdat een mega spin mijn huisje bezoekt net voordat ik slapen wil. Yaay!

Zij heeft mij vanaf dag 1 denk ik wel het meest gesteund en zonder haar had ik allang het eerste vliegtuig naar huis gepakt. Daardoor wil ik vooral een mega grote bedankt aan haar geven want ik kan mij oprecht geen betere zus vragen!

Dankzij mijn familie, vrienden en natuurlijk jullie heb ik echt onwijs genoten en veel geleerd. Daarom neem ik jullie graag mee naar het begin. Met deze blog herbeleef ik mijn reis (een kortere versie hoor jongens, no stress) en geniet ik hopelijk samen met jullie van mijn herinneringen en natuurlijk de onmisbare lompe momenten…….

Het begon allemaal in januari. De maand van nieuwe kansen, nieuwe wensen en vooral voor vele nieuwe Nieuwjaarsresoluties, waar laten we eerlijk over zijn, 9 van de 10 niet aan gehouden worden.
Dit jaar wilde ik niet weer die gene zijn die ook niet aangehouden heeft en heb ik tot nu toe aan 2 resoluties kunnen houden: Voor mijzelf kiezen en reizen.
– Ik doe alsof ik mijn eerdere resolutie van: ‘minder chips eten’ niet heb gemaakt want ik blijf voor altijd een chippie monster. #NoShame. –

Ik had alles ingepakt en stond al sneller dan ik dacht op het vliegveld, blubberend, afscheid te nemen van iedereen. – Oké in alle eerlijkheid ben ik als enige mijn bril vergeten, best knap vind ik zelf maar zowel in de zin van: “hoe dan?!” als in de zin van: “je bent maar 1 ding vergeten uit alles!”. De meningen hierover in hoeverre dit knap is zullen zeker verdeeld zijn. –
Tijdens het wachten op het vliegveld heb ik mijn aller eerste ‘echte’ blog geschreven. Het ging nu echt beginnen!

Ik neem jullie weer mee naar mijn eerste bestemming: Maleisië, waar ik eigenlijk vooral de Taman Negara heb gedaan. Een prachtige bestemming waar ik ook zoveel van genoten heb maar man o man wat heb ik toch een potje staan janken mijn eerste avond in Maleisië… Ik krijg spontaan roze wangetjes als ik aan terug denk. Ookal was mijn eerste avond was niet geheel succesvol, ik had gewoon even een GTST momentje, de volgende dag voelde ik me alweer een stuk beter en had ik er meer zin in!

Zo zie je maar; alles komt met gewenning en tijd. Hoewel ik nerveus was en ontzettend moeilijk vond in het begin om alleen te zijn, vooral omdat ik een net kersverse (cue Beyoncé) single lady was, voelde het best wel overweldigend maar al gauw leerde ik dat; zolang ik me koppie goed op schouders had, was er niks aan de hand. Tenslotte: Wat is het ergste wat er kon gebeuren? Ja okay er zijn genoeg dingen MAAR gelukkig is er tot nu toe niets gebeurt. Wacht heel eventjes hoor, dat ga ik eerst eventjes af gaan kloppen voordat ik verder typ. 😅

In Maleisië heb ik veel uit kunnen rusten, alles een plek geven van het afgelopen jaar en ik heb onwijs genoten van de natuur en de tours die ik hier gedaan heb. Er was enkel wifi in het restaurant en voor de rest had je alleen de natuur om je heen omdat het resort net aan de rand van het rivier en jungle zat. De apen lieten je schrikken overdag met het springen van dak naar dak en de vliermuizen lieten je schrikken snachts met het uit het niets voor je neus vliegen.
Het was zo magische en deze eerste week gaf een goede aftrap voor de rest van mijn reis.

Na Maleisië ben ik door gaan reizen naar Singapore. Hier had ik denk ik wel het meest naar uitgekeken. Ik kwam hier zes jaar geleden voor de eerste keer aan, enkel omdat we vertraging vanuit Australië hadden. Maar het was al in 1 dag gebeurd. Ik was verliefd en heb altijd terug willen komen en wat ben ik ontzettend blij dat ik dat gedaan heb!

Het blijft een indrukwekkende en vooral unieke stad die je nergens anders zal vinden. Echt een aanrader voor een city trip mocht je naar het Oosten gaan en niet weten waar je moet beginnen, eindigen of zelfs als tussendoortje moet gaan doen.
Singapore heb ik elke avond zitten kwijlen over de meest stijlvolle en dure auto’s die men kan bedenken. Ik heb elke avond minstens 1 light show gezien en de heerlijkste (en waarschijnlijk duurste) cocktails gedronken.

 

Voordat ik hier al mijn geld ging verspillen, vloog ik gauw door naar Thailand waar deze reis voor mijn gevoel echt ging beginnen. Een land waar ik zoveel over heb gehoord van jullie thuis en allerlei avonturen op mij te wachten stonden. Hier zal ik eerst met een groepreis beginnen, puur omdat ik nooit alleen ben gaan reizen en dacht uh ja.. en nu?!

Was wel even zo fijn, een soort steuntje in je rug want alles was al voor je gepland maar zo kon ik dan wel al wennen aan het vervoer, eten, tijdverschil, cultuur en mensen voordat ik zelf op pad ging. De groepsreis was denk ik ook de beste keuze die ik heb kunnen maken want wat heb ik een sixpack gekweekt van het lachen! Ik heb ontzettend veel geluk gehad met de groep waarmee ik gereisd heb en nog steeds heb ik leuke contact met vele van mijn groepsgenoten!

Het waren me toch een stel mafklappers maar zulk ontzettende fijne leuke mensen. Mijn favoriete tijden zeker weten! Vooral toen we door de jungle uren lang moesten trekken en in een dorpje belande zonder elektriciteit of warm water. Ik genoot zelfs van mijn schrik moment toen ik op de wc zat en ineens een vogelspin voor me neus had zitten en zelfs genoten toen ik bijna mijn enkel brak tijdens een poging slootje springen… Tsja mijn lengte houdt me niet tegen van proberen.

Na mijn groepstrip waren we met ze 5’en overgebleven en zijn we nog twee weken samen gaan reizen. Samen hebben wij zoveel Buddha’s bezocht dat ik daarna helemaal uitge-Buddha-d was.

Toen ik na twee weken weer solo ging, ben ik verschillende tours gaan doen en voor de zoveeeelste keer (4e keer nu) terug naar Bangkok gegaan… ULGH. Een stad die ik totaal niet chill vond… Hier heb ik ook eventjes een terugval gehad en weer uren lang blubberend met mijn zus aan de telefoon gehangen (wordt een trend denk ik) maar gelukkig was ik hier maar een aantal dagen voordat ik naar Kanchanaburi ging. Kanchanaburi is een plaats rijk aan historie. De historie was wel enorm verdrietig om aan te horen en te zien maar hoewel ik hier ook dagen heb gehuild van emotie door de heftige verhalen, toch blijft Kanchanaburi een van de mooiste plaatsen die ik bezocht heb. Niet zo zeer door de plaats zelf maar het verhaal van deze plek en hoe mooi de Thaise bevolking dit verhaal vertaalt hebben met hun musea en rondleidingen. Het respect van de werknemers en tourguides die ze tonen naar de zowel overleden soldaten als de overlevende en hun families toe, echt heel mooi om mee te mogen maken.

 

Na mijn reis terug in de tijd, was het tijd om naar de toekomst te kijken want mijn girl Gien kwam al hierheen! We zijn gaan meeten in Bangkok (ik kan deze stad maar niet ontsnappen gewoon.. ULGH) waar we maar kort zijn gaan blijven (godzijdank) voordat we naar het noorden van Thailand hebben gereisd.

Chiang Mai en Pai waren hele andere soorten dorpjes maar wel ontzettend leuke plaatsen. Van heerlijke (en mega pittige) eten en té lekkere massages, tot aan de leuke marktjes en prachtige zonnige middagen bij het zwembad. Fijn om weer met mijn vriendin te zijn en al mijn verhalen te mogen vertellen en nieuwe verhalen met haar samen te creëeren. Vooral fijn dat ik nu niet de enige lomperik ben maar ik heb de perfecte lompe partner bij me. No offence Gien! ❤️

En toen kwam Thailand na twee weekjes met Gien al tot een einde. Ander halve maand vloog hier voorbij… Maar wat keek ik naar uit om nieuwe wonderen mee te maken in: De Filipijnen!

Voor de Filipijnen hadden we van te voren al wat ideeën over waar we heen wilde gaan en wat we wilde doen, alleen toch lieten we het allemaal een beetje los lopen. We zijn van dag tot dag gaan leven, nog een resolutie behaald: laat controle los. Desondanks onze minimale tot eigenlijk geen plannen: hebben wij zulke fijne, mooie en eigenlijk ‘niet te omschrijven’ plekken gezien en onwijs gave dingen meegemaakt. We hebben veel FIRSTS gedaan en onze grenzen opgezocht.

 

In de Filipijnen heb ik denk ik wel het meest over mijzelf geleerd. Ik ben zoveel gaan groeien (niet letterlijk helaas.. naja tenzij je de kilo’s bijtelt vanwege al het Italiaans dat we hier gegeten hebben, oeps) en bloeien hier en heb zo’n een gave reis gemaakt dat ik niet kan wachten om ooit weer een keer terug te gaan!

In de Filipijnen hebben wij kwallen, ondiepe koraal en viezige ventjes overleefd! Wij hebben onwijs veel gelachen dankzij budget en cheap vliegtuigen, armen bijna gebroken door lifejackets, boten gemist. Wij hebben eindeloze avonden in bed gehad met netflix en bijkletsen, te veel rum gedronken, te veel niet-geplande avonden stappen gehad maar desondanks toen het meest genoten, Italiaanse verslavingen ontwikkelt en simpele maar hele fijne vriendinnen momentjes gehad. Dank je wel voor een prachtige reis hier Gien, echt om nooit meer te vergeten!

Na een maand in de Filipijnen kwam mijn eindbestemming van Zuid Oost Azie aan: Bali. Eigenlijk zou ik hierna al naar huis gaan maja waar is het pret daarin?!
Twee weken heb ik hier zitten rusten, genieten, gedanst, cocktails gedronken, gezond, wezen zwemmen, rijstenvelden en tempels bezocht en als aller laatst: mijn tattoo laten zetten. Een grote stap voor een grote twijfelaar als mezelf die ook nog eens een fobie voor naalden heeft 😅 Maar ik ben er nog steeds heel blij mee!

In Bali heb ik afscheid genomen van Gien wat zwaarder was dan eerst gedacht. Weer lopen blubberen met tegelijkertijd adrenaline die door me lijf ging vanwege mijn nieuwe avontuur: Australië!

Dubbele gevoelens wel omdat ik eigenlijk toen naar huis zou gaan maar mijn oom en tante boden me een huisje en werk hier aan en ik kon geen nee zeggen (al heb ik wel heel lang eerst zitten twijfelen. Some things just never change haha) dus al gauw zat ik alweer in het vliegtuig.

Ik had besloten de eerste en wellicht meest bekende steden van Australië te bezoeken: Melbourne & Sydney!
Melbourne stond als eerst op mijn lijstje. Melbourne staat bekend om goede eten en nog betere streetart. Hier heb ik mijn vriendin Kim (die ik ontmoet heb tijdens mijn groepsreis in Thailand) weer ontmoet en zij heeft mij deze stad laten zien. Zij was een geweldige tourguide kan ik je vertellen!

 

Toen ik Melbourne na een aantal dagen had verlaten was het tijd om de grote Sydney op te zoeken. Hoewel iedereen denkt dat dit de hoofdstad van het land is, dat is het dus niet maar hij zal een waardige contender voor zijn! Zoveel historie, mooie gebouwen en prachtige uitzichten, deze stad has it all!

Een week in Sydney gaf mij genoeg tijd om alle iconische plekken te ontdekken zoals: The Rocks Market, Opera House, Botanical Gardens and The Harbour Bridge. Genoten heb ik zeker en ik denk het aller meest van de gratis city tour. Ook een aanrader om (waar dan ook in de wereld) te kijken of zij gratis city tours geven want dit zijn vrijwilligers die zoveel kennis hebben van de stad maar ook met passie vertellen. Uiteraard is het aan jou of je een fooi wil geven maar ik kan je vertellen dat ze echt leuk kunnen zijn en de fooi dat je geeft het wel waard is.

 

Deze week vloog ook weer voorbij en het was al gauw tijd om te gaan settelen voor mijn nieuwe hoofdstuk: Living in Brisbane.
Hoewel ik ontzettende FOMO krijg door al jullie geweldige foto’s van jullie terras dates, festivalletjes en zonnige geniet momentjes… Ik heb het naar mijn zin hier in Brisbane en gelukkig inmiddels al aan mijn nieuwe leven gewend.
Ja oké, de insecten, vooral spinnen, zijn niet chill en koud is zeker geworden nu het officieel winter is hier… maar het is me alsnog een heerlijke land. Iedereen is zo chill en relaxt (oké soms iets té relaxt), desondanks is iedereen super vriendelijk en de natuur is als geen ander!

Het is ook fijn om nu de tijd te hebben om bij te komen, alle geweldige momenten en ervaringen een plekje te geven en natuurlijk fotoalbums te maken van Azië voor als ik weer terug in NL ben. Gotta love Albelli.
Ik denk vaak terug aan alles wat ik geleerd heb, aan de momenten waar ik een sixpack kweekte vanwege het harde gelach en ook de momenten waarbij ik over mijn angsten heen stapte en mezelf ben gaan pushen.

Solo reizen is een ervaring dat ik iedereen kan aanraden om het ooit een keer te gaan doen. Of het nou is zoals ik dat gedaan heb: een paar maanden weg gaan of alleen een weekendje weggan. Je kunt er zoveeeel door leren.

Solo reizen vinden vele heftig en eng klinken en ja tuurlijk het is ook wel eventjes spannend maar trust me: als ik een: twijfelende, klunzige en niet altijd even slimme grietje het kan en volop van kan genieten. Waarom jij dan niet?

Mocht je toevallig dit lezen en denken: ja ik heb het altijd gewild of ik zou wel willen proberen maar je weet niet hoe… houdt dan mijn blogs in de gaten want ik wil binnenkort een soort reisblog schrijven met tips en tricks. Puur ook omdat ik het waarschijnlijk zelf ook weer ooit wil gebruiken voor een volgende trip! Ja ja, deze girl heeft de travel bug te pakken.

Maar voordat ik deze blog afrond…. een aantal van jullie hebben mij gevraagd: “Oké maar wat hoe ziet jouw komende half jaar uit?” en om deze vraag heel eerlijk te beantwoorden: Ik heb geen flauw idee! Althans ik heb wel ideeën maar ik heb té veel ideeën en ik ben en blijf vooral een twijfelkont. Kun je het me echt kwalijk nemen? Keuzes maken is nooit zo makkelijk als je de wereld aan je voeten hebt toch?

Voor nu is de voorlopige en definitieve planning: werken tot mid september want eind september kom ik eventjes naar huis toe. Whoop whoop! Mijn familie en ik hadden namelijk al 1 weekje Engeland op de planning staan dus ik kom naar huis voor ander halve week en pak dan gelijk 1 weekje Engeland erbij.

Dan is het de grote vraag: wat wil ik na september doen?

Ik neig meer naar het volgende: Mid oktober terug naar Australië gaan en in het noorden beginnen bij Cairns. Hier wil ik vrijwilligerswerk doen bij The Great Barrier Reef, om vervolgens daarna langs de kust naar het zuiden te reizen en rond januari 2020 terug komen.

Alleen er zijn nog zoveel opties waar ik uit kan kiezen. Zo kan ik bijvoorbeeld ook:

Enkel vrijwilligers werk doen en dan begin ik eerst in Australië bij The Great Barrier Reef en dan kijk ik naar Thailand en/of Borneo om hier vrijwilligerswerk te doen. Maar de kosten voor vrijwilligerswerk kunnen best hoog uitvallen dus daar moet ik goed over nadenken en plannen. Plus mijn lust voor reizen is best groot dus of ik enkel wil werken weer….? Hmm….

OF

Ik ga terug Australië, doe hier een combinatie van vrijwilligerswerk en rondreizen. Vervolgens vlieg ik door naar Nieuw Zeeland, werk ik hier een aantal maanden en daarna reis ik hier aantal maanden rond en pak ik Fiji er ook bij. – Als het maar ander half uur vliegen is, tsja waarom dan ook niet he?! – 
Nieuw Zeeland & Fiji hebben altijd op mijn reisbucketlijst gestaan maar het lijkt me ook tof om dit met een vriendin/vriend/groepje te doen ipv solo.

Zoals je leest kan ik nog alle kanten op… Ik maak geen overhaaste beslissing en heb wel een globale idee wat ik wil gaan doen (optie nummer 1) maar ik zie het wel. – Ik zal ooit is een keer niet twijfelen haha. – 
Wellicht wil ik helemaal niet meer naar huis komen en blijf ik voor altijd hier of ergens anders op de wereld?! (Zou ik denk ik niet kunnen, mijn liefde voor bitterballen en terrassen is te groot om voor altijd op te geven. En dan heb ik ook nog eens jullie en mijn booboo die ik ontzettend mis.)

Momenteel probeer ik zo min mogelijk erover te stressen (of dat lukt is weer een tweede ha!) en meer te genieten van waar ik nu ben MAAR mochten jullie leuke ideeën/suggesties hebben wat ik kan doen na September let me know! Ik ben altijd nieuwsgierig naar wat jullie vinden en denken dus laat je vooral horen zou ik zeggen!

In elk geval houdt ik jullie zeker op de hoogte van mijn toekomst plannen (wanneer ik ooit een keuze heb kunnen maken) en blijf ik mijn blogs schrijven.

Oké nu sluit ik echt af dus zorg ervoor dat jullie mijn volgende blog lezen (komt volgende week uit) want niet alleen ga ik mijn lieve ex-collega Nicolette blij maken met een blog over eten inclusief heerlijke recepten MAAR ik maak Gina ook nog eens blij en schrijf ik een paar gênante verhalen die ik ervaren heb (er zijn genoeg om uit te kiezen), dus pak je popcorn er alvast bij en nogmaals een laatste mega BEDANKT en tot gauw!

Veel liefs,

G.

 

P.S. Er zijn meer “niet eerder gezien” foto’s als je naar beneden scrollt. x

---

ENGLISH PART

Dear lovely English readers,

We are here… Six months, 24 weeks, 182 days and 4368 hours I have now been traveling. Well the exact amount of hours i’m not too sure about but this is what my calculator has told me so.. haha.

Four months I spent travelling in and around South East Asia and now I have been enjoying Australia for the past two months.

When I look back on how I started this trip and where I am now, all that comes to mind is the word: WOW. Wow that I actually went and did this. Wow for all the beautiful sights and tastes I got to witness and enjoy. Wow to the friendships I have made. Wow to all the moments I got to experience, especially the amount of laughter I have had. Wow to everyone at home still supporting me and then a final: WOW I really have enjoyed myself!

So this blog I am writing for you guys to say a massive thank you. Thank you for always reading my blog. Thank you for supporting me. Thank you for all the laughter I have had thanks to your messages, comments, photo’s etc. you send me. Thank you that you have been following my trip via Instagram, Facebook and even Polarsteps. But I would especially like to thank you all for joining me on this trip of a lifetime!

I remember the first time I told mum, dad and Rosie that I wanted to travel. Dad was surprisingly the first person to react and he did so by saying enthusiastically: “Yeah go for it!” – This is coming from a man who always knows to keep quiet when opinions are asked. But maybe he just wanted to get rid of me for a bit of peace and quiet in the house and that’s why he really wanted me to do this.. Love you dad! haha – 

My parents have been supporting me ever since day one and still are the biggest cheerleaders I could have wished for. They are also the ones who laugh the hardest when I have another clumsy moment, which is great I think? But in all seriousness, they have been my biggest supporters which I am extremely grateful to have.

Not only do I have amazing parents but it is especially my sister who has pulled me through this whole trip. For hours she has sat with me on the phone whilst all I could do was cry (i’m talking about the whole ulgy blubbering kind of crying..) because I was homesick or just having a hard time. I can also always message her if I need it but no fear guys, we also have fun conversations, good laughs about silly things and she also gets to hear about the times I nearly die from a heart attack because a spider. Last time it was one (Massive and disgusting!) who decided to visit my house just before I went to bed. Yaay…

She has supported me the most since I started this journey and to be honest, without her I would’ve taken the first flight home already. So I want to thank her because I could not have wished for a better sister!

Thanks to family, friends and of course you guys I really have had an amazing time and learnt so much. That’s why I would love to take you down memory lane by writing a (short version no worries) of my trip, in which I hope you enjoy my memories as much as I did whilst writing this……

It all started in January. The month of new chances, new wishes and for most people also the month of new resolutions. And let’s be honest, most of us don’t keep to them… BUT this year I wanted to keep to my resolutions: choosing for myself and travelling. The other resolutions such as: eating less crisps… well let’s just pretend I didn’t make that one because we all know I would never keep to it anyway!

And so I had packed everything, – well I actually forgot my glasses… Which i’m kinda proud of in a way where out of everything I only forgot one thing but then again rather stupid that I could forget a rather important thing…. Oh well. – and got mentally ready for my trip.
Once at the airport I was blubbering throughout all the goodbyes (actually if i’m totally honest, I had been crying ever since taking my suitcase up to the car) anyhow.. whilst waiting at the airport I there wrote my very first blog. It was time to officially start my trip!

I’d like to take you all back to the first location of my journey: Malaysia. In Malaysia I mostly did the Teman Negara rainforest. A gorgeous location where I really enjoyed myself but boy did I bawl my eyes out my first night that I arrived in Kuala Lumpar…. My cheeks instantly turn red just thinking about it. Even though my first night might not have been very successful, just had a little Eastenders moment, everything turned out fine as I felt much better the following day.

I learned then and there that everything will be fine, it just takes a little while to adjust. As much as I was nervous and sometimes found it very difficult to be alone in the beginning (especially because I had become – Cue Beyoncé – a single lady a few months before I left, it could be overwhelming at times but I quickly learned that as long as I had my head on straight I would be fine. I mean whats the worst that can happen? Okay there are enough things BUT up until now I have been fine! – hold on, before I type any further just have to tap on wood… –

In Malaysia I could rest and let everything from the few months prior go, I enjoyed the peacefulness of the jungle and tours that I did. There was only wifi in the restaurant so you were mostly enjoying the nature surrounding you as the resort was right on the rivers and jungles edge with nothing else surrounding it.
The monkeys made you jump by jumping themselves from roof to roof and at night that bats gave you a scare by flying out right in front of you. Even the scares it really was magical and this first week was an amazing start to an even more amazing trip.

 

 

After Malaysia I then traveled down to Singapore. I think I was most excited for this part of my trip as I came here for the first time 6 years ago and it was in that one day here that I fell in love. I have always since then wanted to come back and boy am I glad that I did!

It will forever remain an amazing and unique city. Definitely a place you should visit if you want to travel to the East but not sure on where to start, end of even just have a small detour in between.

In Singapore I drooled over the most luxurious and expensive cars known to man, every night I would see at least one light show and of course enjoy the (most expensive) delicious cocktails.

 

Before I spent all of my money here, which is a very easy thing to do… I then went off to Thailand where my trip officially began, well at least for my feeling it did. I had heard so much about Thailand from family and friends and knew there were many adventures waiting for me but before I headed out solo I first had a group trip for two weeks. Just because well 1. I have never solo traveled before, 2. everything was already planned for you so I could get used to the country, food, culture, public transport etc. first before having to figure it all out myself.

Even though many said that I could easily have traveled Thailand solo, which indeed is true, I think that doing the group trip was by far one of the best decisions I have ever made. I gave myself a sixpack from the amount of laughter I have had on this group trip and met such wonderful people with many I am still in contact with.

They were all a bunch of goons but such wonderful and kind people. Definitely one of my favorite memories was that whole group trip. Even when trekking for hours in the jungle to end up at a small village with no electricity or warm water. I even laugh at the memory of me going to the loo to sit down and find a tarantula right in front of my face, or when I nearly broke my ankle by trying to jump over a ditch… yeah my little legs don’t seem to stop me from trying, but they do stop me from achieving haha.

After the group trip there were 5 of us that continued to travel together and saw so many Buddha’s that after a while I was completely Buddha’d out. After another two weeks with my new mini group it was time to fly solo again and travel for the fourth time back to Bangkok…. ULGH. Really do not like this city. I did have a slight set-back here and was blubbering on the phone with my sister again for hours BUT luckily after a few days I felt much better and made my way to Kanchanaburi.

Kanchanaburi was amazing rich with history and really did enjoy my time here. Even though the stories and history of this place broke me, meaning I was constantly blubbering… becoming a trend I know…. It really was spectacular and amazing to see the dedication and respect the Thai people gave to those who lost their lives here but also to the families of those and the survivors as well.
They shall forever tell this story in hopes to educate us all so that it shall never happen again and I am very grateful to have been able to learn this story firsthand.

 

 

After my trip back into the past, it was soon time to look into the future as my girl Gina was coming out! We met up in Bangkok… again ULGH…. but only stayed for a short period of time (Hurray!) before heading up north to visit Chiang Mai and Pai.

Chiang Mai and Pai were a little more hippy-ish (especially Pai) but there really were such lovely places. We enjoyed delicious (and very spicy) food, relaxing massages, awesome little markets and of course gorgeous days by the pool. It was so nice to be with a friend to catch up on everything and also I loved the fact that Gien was clumsy too so I no longer was alone in that department. Love you girl!

Soon after Thailand came to an end… 1 month and a half here went by so quickly and I enjoyed every second of it but boy was I excited for my next adventure: The Philippines!

For the Philippines we actually had some idea of where we wanted to go but we kinda let it all go and just lived day by day. Another resolution kept: Letting go of control.
Even so we did minimal, if any, planning we did have an amazing time here. We made such fun memories, saw amazing sights, experienced awesome things and did a lot of FIRSTS.

In the Philippines I think I learned the most about myself.  I have grown so much (not literally, well only in width if you wanna count the added kilo’s thanks to all the Italian we ate)… and I cannot wait to come back here again eventually.

In the Philippines we survived: Jelly fish, shallow sharp coral and pervy men. We have laughed until our stomachs and cheeks were sore thanks to the budget flights, nearly breaking arms due to lifejackets, missing ferries etc. We had nights of Netflix and girl talk, nights drinking too much rum, to many un-planned nights out but having the best time ever. We made ourselves Italian-holics. But the most amazing thing is that we made such wonderful memories that I shall never forget so for that, a massive thank you Gina. Thank you for being such a big and awesome part of that!

One month in Philippines came to an end and it was time to head off to Bali which would have been my last country to visit… but where is the fun in that?!

Two weeks I spent here just relaxing, enjoying myself, dancing, drinking cocktails at beach bars, endlessly swimming, visiting temples and rice fields and last but not least: getting my first tattoo. A big step for me as I can never make a decision and have a phobia for needles.. great! But even so I still am very happy with it 🙂

In Bali it was time to officially say goodbye to Gina. Which was not as easy and again I was blubbering for hours with at the same time adrenaline passing through me as I was off on another adventure: Australia!

Yes there were a bit of contrasting emotions going through me as I was missing home but also really wanted to keep on travelling. I decided to visit Melbourne and Sydney before going to Brisbane to visit my aunt and uncle.

Melbourne was the first city to visit and is mostly known for its food and awesome street art. Here I met up with my friend Kim, who I first met on my group trip to Thailand. She showed me around Melbourne and was an awesome tour-guide!

 

After a few days in Melbourne it was time to head on up to Sydney. A city filled with history and amazing sights. Here I visited: The Rocks Market, The Opera House, The Botanical Gardens, Darling Harbour and of course the Harbour Bridge. I really enjoyed the city and especially loved the free city tour!
Try and see if whichever city you visit in the world, if they do free city tours because they generally are awesome. The people showing you around are volunteers who are passionate about their city and do it because they want to show you the sights and not for the money. Really is worth looking into.

 

After my week in Sydney it was time to settle down in Brisbane where I shall work and live for a few months with my aunt & uncle.

Even though I do experience major FOMO thanks to all of your stunning photo’s at home with your terrace dates, festivals and sunny afternoons… I am really enjoying my time here in Brisbane and have luckily already gotten used to my new life.

Well okay, the insects (read: mostly just the Spiders) aren’t great and will never get used to them and the cold weather seriously sucks BUT everyone here is very chilled and friendly. The country itself is wonderful and the nature is like no other!

It is also nice to have my own little place to just relax and think about everything that I have done and seen these past few months. Also of course I love that I get to put a Photo album together, to look through when I get back home.

I do find myself thinking back a lot on the moments that I had a sixpack from the laughter, the moments I pushed through my fears and tried to overcome them.

Traveling solo is something I would recommend everyone doing at least once in their life. Whether if you do it like I did: a few months or even just one weekend away on your own, you can learn so much.

I understand many find Solo Travelling a scary thing and it can sound intimidating. And yes it can be daunting at the very beginning but trust me. If even I, the forever doubting, nervous and clumsy little girl can do it. So can you.

If any of you are actually thinking about traveling but not sure how to, then keep an eye out for my blogs as I will write a travel blog filled with tips & tricks. It’s also handy for myself for when I wanna get back out there and travel again haha.

Before I officially end this blog, a few of you have asked me what my future 6 months look like and to be honest…. i’m not that sure. I have many idea’s so to finally choose one it might take a while but my definite plans for right now are:

Working until end of September at the bread factory before going home and to England for a couple of weeks holiday. After that my idea at the moment is either:

Fly up to Cairns and do some volunteer work at the Great Barrier Reef before then travelling down the East Cost Line and come back home around January 2020.

OR

I might only do volunteer work at the Great Barrier Reef and then maybe Thailand or Borneo?

OR

Doing volunteer work in Cairns to the travel around Aus and maybe visit New Zealand and work here for a bit before travelling around there as well and who knows when I will come back home.
Although I have wanted to see New Zealand but I think I would rather do that with a friend or group rather than solo.

I’m not too sure at the moment but I am edging more towards both travelling and doing somey volunteer work and coming back around January 2020.

If you guys have any idea’s on what I could or should do then feel free to tell me. I am also open to idea’s and suggestions from you guys!

Of course I shall keep you all updated when I finally make some plans but for now I will enjoy my time here in Brisbane and would love to THANK YOU ONCE AGAIN.

Before I go, for realsies this time I promise, make sure to read my next blog coming out soon because not only shall I write all about the food of Australia and sharing some delicious recipes, I will also be sharing some of my embarrassing moments in life for you. So get your popcorn ready and shall write to you soon!

Lot’s of love,

G.